Abstract 8
สมรรถนะการดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ของผนังไม้เลื้อย
CO2 uptake Performance of  Climbing Plant Wall

   ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เป็นสาเหตุหลักของภาวะโลกร้อน การปลูกต้นไม้เพื่อดูดซับก๊าซคาร์บอนได - ออกไซด์เป็นวิธีแก้ปัญหาพื้นฐานวิธีหนึ่ง  แต่อาจเกิดข้อจำกัดสำหรับพื้นที่ในเมืองหนาแน่น การปลูกพืชปกคลุมผนังในแนวตั้งเป็นแนวทางที่ สามารถเพิ่มพื้นที่สีเขียวได้และสามารถดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ได้ดีเช่นเดียวกับการปลูกบนระนาบพื้นดิน หากได้รับแสงแดดเพียงพอ โดยใช้พื้นที่น้อยกว่ามาก

งานวิจัยนี้ มุ่งเน้นการศึกษาความสามารถในการดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ของผนังไม้เลื้อย โดยคัดเลือกพันธุ์ไม้ท้องถิ่นที่เหมาะสมกับภูมิอากาศของประเทศไทย  ดูแลรักษาง่าย  มีใบปกคลุมดีและเติบโตเร็ว  ทำการทดสอบคุณสมบัติในการดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ 2 ครั้ง  ในครั้งแรกเป็นการทดสอบหาค่าการดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์จากอัตราการสังเคราะห์แสงของใบ 1 ใบ  เปรียบเทียบกันจากพืช 3 ชนิดที่คัดเลือกไว้  ในขั้นที่สองทำการทดสอบจากผนังไม้เลื้อยจริงขนาด 1ม * 1 ม.  เพื่อหาปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์ที่ดูดซับจริงจากบรรยากาศ

ผลลัพธ์ที่ได้พบว่าไม้เลื้อยทั้ง 3 ชนิดมีอัตราการดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ต่างกัน  ทั้งในระดับใบและระดับต้น โดยพบว่าสร้อยอินทนิลเป็นต้นไม้ที่มีสมรรถนะในการดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ได้ดีที่สุดเป็นอันดับแรก พวงชมพูเป็นอันดับที่ 2  และตำลึงเป็นอันดับสุดท้าย  ในการทดลองทั้งสองครั้ง  และสามารถบอกปริมาณการดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ต่อพื้นที่ 1 ตารางเมตรได้  ดังนี้ สร้อยอินทนิลดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ได้สูงสุด 20 ppm พวงชมพู 15 ppm  ตำลึง 5 ppm  จากอากาศปริมาตร 1 ลบ.ม.

คำสำคัญ   การตรึงคาร์บอนไดออกไซด์  ผนังไม้เลื้อย  โลกร้อน  เกาะความร้อน มลภาวะ

ภาพการทดลองหาก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์

ภาพการเปรียบเทียบอัตราการแลกเปลี่ยนก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ระยะเวลา1 วัน

กลับหน้าหลัก